9 - رسول خدا صلَّى الله عليه وآله فرمودند : وقتي فاجرى را تعريف كنند عرش مىلرزد وپروردگار به خشم مىآيد . 10 - رسول خدا صلَّى الله عليه وآله فرمودند : هر كس كار نيكى براي شما انجام داد ، به وى پاداش بدهيد ، واگر [ پاداشى ] نيافتيد ، از أو ذكر خير كنيد زيرا ذكر خير كردن ، [ نوعي ] پاداش مىباشد . 11 - شخصي به حضرت رسول عرض كرد : به من سفارش بكن ، فرمود : زبانت را نگهدار ، باز عرض كرد : يا رسول الله به من سفارش بكن ، فرمود : زبانت را حفظ كن ، عرض كرد يا رسول الله صلَّى الله عليه وآله به من سفارش بكن ، فرمود : واي بر تو ، آيا مردم كه روى دماغشان به آتش انداخته مىشوند غير از اين است كه به وسيله زبانهايشان درو شده‌اند ؟ 12 - عوالي اللئالي : مؤمنان ، ملزم هستند شرايطى را كه در أمور مربوط به هم ، قرار داد مىكنند مراعاة كنند واز آنها تخلف ننمايند . كعبه را زيارة كنند وآن خود زيارة نمىكند . سكوت كردن ، در موقعى كه سخن گفتن ضرورت دارد ، بدعت است . سلطان سايه خدا در روى زمين است هر مظلومى به أو پناه مىبرد . عدل ، سپرى محافظ وبهشتى جاودانه است . وزير خود را از انسانهاى شايسته قرار بده زيرا أو است كه ترا به سوى بهشت [ ودر صورت ناشايست بودن ] به سوى دوزخ مىبرد . يكى از پشتوانه‌ها ، اعتبار انسان نزد ديگران وديگرى مال ومنال است . كارها بستگى به شرايط زماني خود دارند . هديه ، كينه را از بين مىبرد . با هم ديگر مصافحه بكنيد كه دشمنى را از بين مىبرد . 13 - اعلام الدين : انس بن مالك گفت : رسول خدا صلَّى الله عليه وآله فرمودند : هيچ خانه اى نيست مگر اينكه عزرائيل هر روز پنج نوبت بر در آن مىايستد ووقتي ببيند عمر كسى به پايان رسيده وخوردن أو تمام گشته ، مرگ را بر أو عرضه مىكند ، از آن پس سختيهاى آن أو را مىپوشاند ، وسختى جان كندن أو را از هوش مىبرد ، در آن حال يكى از افراد خانواده اش ، موهاى سر خود را مىكند ، يكى به صورتش سيلى مىزند ، يكى صدا به اى واي بلند مىكند ، يكى در اندوهش أشك مىريزد ، ملك الموت مىگويد : واي بر شما ، ناله از چيست ؟ وحشت در چيست ؟ به خدا سوگند از هيچ كدام از شما مالي نبردم ، اجل أو را نزديك نياوردم ، وبه سراغ وى نيامدم مگر اينكه فرمان يافتم ، وجان أو را نگرفتم مگر اينكه فرمانبردار شدم ، ومن به سوى شما خواهم برگشت باز هم خواهم آمد ، تا اينكه كسى از شما باقي نماند . سپس رسول خدا صلَّى الله عليه وآله فرمود : به خدايى سوگند كه جانم در دست أو مىباشد . اگر [ أهل خانه ] محل أو را ببينند وسخن أو را بشنوند ، از مرده خودشان غافل مىشوند ، وبر خودشان مىگريند . موقعى كه جسد مرده را داخل تابوت مىگذارند ، روحش بالاى تابوت پرپر مىزند ومىگويد : اى أهل من ، اى بچه‌هاى من ، دنيا با شما بازى نكند آنچنان كه با من بازى كرد ، آن را از حلال وحرام جمع كردم ، وبراي غير خودم باقي گذاشتم ، شادكامى مال اوست ومكافات مال من ، پس برحذر باشيد ، از مانند آنچه [ بر من ميت ] نازل شد .